Windmarkt 2026: Wanneer de pijpleiding niet langer duurzaam is.

Bernd Weidmann in gesprek met Tilo Reimann, algemeen directeur van TAVOA GmbH

Bernd Weidmann: Tilo, je publiceerde in februari een artikel dat nogal wat opschudding veroorzaakte in de industrie. Vandaag willen we dieper gaan. Wat houdt je nu bezig?

Tilo Reimann: Om eerlijk te zijn: de kloof tussen wat projectontwikkelaars denken te weten en wat de markt momenteel aan hen teruggeeft. Deze kloof wordt groter. En het gebeurt niet omdat mensen slecht werken. Het ontstaat omdat de gebruikte tools om te evalueren achterlopen op de realiteit.

Bernd Weidmann: Waar zie je precies deze kloof in het gezicht?

Tilo Reimann: Het duidelijkst in de tijdlijn. Een project dat twee jaar geleden is berekend, is tegenwoordig een ander project, ook al is het op papier hetzelfde. De BWE bevestigde dit zwart-wit in januari: gemiddeld zitten er bijna twee jaar tussen de toekenning van het contract en de ingebruikname. In deze periode verandert het hele economische klimaat. Rentetarieven, componentprijzen, netcapaciteiten – alles beweegt. Wie dit niet meet, zit op een set cijfers die nooit de huidige realiteit weerspiegelen.

Bernd Weidmann: Welke cijfers bewijzen dit?

Tilo Reimann: Deutsche WindGuard heeft het gemeten: de egalisatiekosten van elektriciteit voor windenergie aan land zijn tussen 2021 en 2025 met bijna 45 procent gestegen. Tegelijkertijd dalen de prijsbedragen in de aanbesteding, recentelijk tot 6,06 ct/kWh in november 2025. Wanneer experts nu praten over mogelijke waarden onder de 5,5 ct/kWh voor 2026, hebben we het over een daling van de omzet van een kwartaal ten opzichte van 2024. Dit is geen marktcorrectie – dit is een structurele verschuiving.

Bernd Weidmann: Wat betekent dit concreet voor projectevaluatie?

Tilo Reimann: Het betekent dat de kostenkant en de opbrengstzijde vandaag in totaal verschillende werelden leven. Kosten kunnen nog steeds worden berekend: installatie, fundering, netwerk, huur, onderhoud. Dit is uitdagend, maar haalbaar. De inkomstenkant daarentegen is steeds onvoorspelbaarder. De toeslagwaarden dalen, de directe marketingmarkt is complex, PPA's klinken aantrekkelijk, maar hun voorwaarden zijn afhankelijk van zoveel variabelen dat ze alleen stabiliseren als ze vanaf het begin in de modellering zijn opgenomen. Velen doen dat te laat.

Bernd Weidmann: Op welke parameters let u vandaag bijzonder op?

Tilo Reimann: Drie dingen. Ten eerste, heeft het project een beveiligde netaansluiting met een bindende deadline? Omdat elke uitstel niet alleen tijd kost, maar ook liquiditeit en het hele tenderkader verandert. In 2025 toonde dena duidelijk aan dat de toegang tot het netnet de kleinste bottleneck in de energietransitie zal worden. En het huidige politieke debat op federaal niveau maakt het er niet beter op.

Ten tweede, hoe is de operationele kostenstructuur ingericht? Ongeveer 64 procent van de operationele kosten is vast en moet worden gedekt door stabiele omzet. Onderhoudscontracten op zichzelf bekijken is een vergissing. Ze horen absoluut thuis in de context van de marketingstrategie.

Ten derde: Is er een burgerparticipatiemodel? Dat klinkt als een zwakke factor, maar het is een harde economische factor. Projecten met echte burgerparticipatie verlopen stabieler via goedkeuringsprocedures en hebben aanzienlijk minder risico op rechtszaken. Dit wordt direct weerspiegeld in de tijdlijn.

Bernd Weidmann: Wat vraag je projectontwikkelaars als ze bij jou komen?

Tilo Reimann: Ik vraag haar welke van haar projecten ze zelf 's nachts bezet. Dat onthult meer dan welke tafel dan ook. Hierachter zitten bijna altijd dezelfde onopgeloste vragen: Wanneer is het nog steeds de moeite waard om te blijven investeren? Op welk moment is een partner zinvoller dan interne ontwikkeling? En wanneer is het moment om te verkopen – voordat de markt beslist, niet ik? Dit zijn geen comfortabele vragen. Maar zij zijn het echte werk.

Bernd Weidmann: Hoe helpt TAVOA hiermee?

Tilo Reimann: In feite beoordelen we projecten tegelijkertijd vanuit twee invalshoeken – als ontwikkelaar en als investeerder. Wat betreft de marketing van een pijplijn kijken we specifiek door de bril van de investeerder. Dat is het cruciale verschil. We lossen obstakels op: wat kan technisch worden opgelost? Wat heeft een reguleringstijddimensie? Wat is economisch en vereist een herbeoordeling van prioriteiten? Dit beeld geeft aanleiding tot concrete opties voor actie. Niet als druk, maar als oriëntatie. Omdat degenen die onder druk beslissen bijna altijd precies de optie over het hoofd zien die het meest waard zou zijn geweest.

Bernd Weidmann: Je praat over agile denken. Wat betekent dit in de praktijk?

Tilo Reimann: Het betekent het beheren van een pijplijn niet als een archief, maar als een levend portfolio. Elk project heeft een zekere mate van volwassenheid, realisatiekans en economische levensvatbaarheid, en alle drie veranderen. Degenen die dit regelmatig controleren, nemen betere beslissingen. Als je wacht tot de markt je dwingt, verlies je opties. De BWE verwacht een mogelijke uitbreiding van 8 naar 8,5 GW voor 2026, maar alleen als de implementatiesnelheid aanhoudt. De bottleneck is niet langer de vergunning. Het is de implementatie.

Bernd Weidmann: Tot slot, welk advies heb je voor iemand die momenteel op zijn pijplijn zit en niet weet wat hij moet doen?

Tilo Reimann: Stop met wachten. Niet in de zin van: verkoop alles direct. Maar in de zin van: duidelijkheid krijgen. Over de werkelijke waarde van elk individueel project vandaag – niet wat het ooit had of zou kunnen hebben. Over de tijdlijn. Aan de inkomstenkant. En dan beslissingen nemen op die basis, niet op basis van hoop. Wij helpen hierbij – als sparringpartner, als transactiepartner, of simpelweg als iemand die het objectief van buitenaf bekijkt. Niet omdat het moet. Maar omdat duidelijkheid de moeite waard is.

Bernd Weidmann: Tilo, bedankt voor dit eerlijke gesprek.

Tilo Reimann: Graag.

Maart 2026 | Bernd Weidmann in gesprek met Tilo Reimann | TAVOA GmbH